KILKA INFORMACJI


12 do 15 lat


ŻYCIE

Średnia wieku u tej rasy to 12 do 15 lat, ale myślę,że przy wzorowych warunkach, odpowiedniej dawki ruchu i przy dobrym jedzeniu Shiba Inu dociągnie do 16 lat :). Mają w sobie wielki wigor,i chęć życia.Dają Panu swojemu wiele wskazówek ze coś im dolega,więc jeśli zadbamy o nie,będą żyć i lat 16 .


7 do 11 kg


WAGA

Waga Shiba Inu zależy od nas samych,nas ich przewodnika.Suczka wazy pomiędzy 6.8 do 9 kg, Samce 8 do 11 kg.Dużo zależy od tego ile ma ruchu i jaki sposób żywienia ma nasz przyjaciel.


62000 km


DYSTANS

Droga wiedzie przez 18 Państw, przez bezdroża,piękne widoki,wzdłuż rzek i jezior,przez drogi górskie i doliny,po drodze również piachy i dzikie miejsca,daleko od wielkiej aglomeracji, Możecie widzieć to realnie w zakładce TRASA


16 miesięcy


CZAS

Start w miesiącu lutym,końcówka..Nic mnie nie goni,chce odwiedzić po drodze różne hodowle Shiba Inu w każdym kraju przez który będę jechał.W stronę Japonii będzie to około 6 do 7 miesięcy lub dłużej.W Japonii 3 miesiące. Każde miejsce opisane na stronie,więc na to trzeba czasu:))


SKONTAKTUJ SIĘ ZE MNĄ

 
Będzie mi miło,otrzymać od Ciebie wiadomość !

GSM Poland +48 533 556 565    contact@shibainuexpedition.com


MOJA TRASA


Shiba inu
 (柴犬 Shibainu lub Shibaken) – jedna z ras psów  należąca do szpiców i psów w typie pierwotnym, zaliczona do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących.

Rys historyczny.
Shiba Inu pochodzi z górzystych terenów Japonii. Słowo inu (犬) to z japońskiego pies. Znaczenie prefiksu shiba (柴) jest mniej jasne - słowo to znaczy zarośla - jednak w starym Naganowskim dialekcie słowo to także znaczyło mały. Dlatego więc Shiba Inu jest czasami tłumaczone jako „mały pies z zarośli „. Środowiskiem Shiby były górzyste obszary nad brzegiem Morza Japońskiego, gdzie psy te wykorzystywano do polowań na drobną zwierzynę i ptaki. Używano ich także do polowania na niedźwiedzie i jelenie , są bardzo zwinne i zajadłe. Zależnie od okolic, w których je hodowano, psy nieco różniły się między sobą.
Gdy w latach 1868/1912 przywieziono z Anglii psy podobne do angielskich seterów i pointerów myślistwo zyskało w Japonii rangę sportu. Powszechnym stało się też krzyżowanie Shiby z angielskimi przybyszami.
W latach 1912–1926 Shiba czystej rasy stała się niezmierną rzadkością, ograniczoną do swych pierwotnych obszarów. W zachowanie czystej rasy Shiby zaangażowali się wtedy myśliwi i inne wykształcone osoby. Ratowanie ograniczonej liczby czystych w typie psów rozpoczęło się na poważnie od 1928 roku, a w 1934 r. ujednolicono ostatecznie wzorzec rasy. W1937 r. Shibę uznano za pomnik przyrody, następnie rasę tę, nadal hodowaną, ulepszano, aby stała się taką jaką jest znana obecnie.

Użytkowość
Charakterystycznie dla Shiby jest zakręcony ogon az na grzbiet, szczególnie gdy pies jest w dobrej kondycji,zadowolony i szczesliwy,ogon się rozwija jek Sibie jesst zle ,cokolwiek to może znaczyc
Początkowo Shiba była używana do płoszenia ptactwa i polowań na dziki. Obecnie jest to rasa psów do towarzystwa. Idealnie sprawdza się dla ludzi długopracujących,Shiba nauczona czystości wytrzyma nawet 12 godzin,jeśli się cos przytrafi w mieszkaniu to bardzo to przezyje i bedzi trzyma ile się da. Nie idzie na łatwizne!

Szata i umaszczenie
Umaszczenie: Czerwone, rudoczerwone, (chyba najbardziej prawdziwe) możliwe białe znaczenia na podbrzuszu, łapach i okolicach kufy, spotykana jest także maść czarna podpalana. Najbardziej rzadka jest biała i stanowi rarytas! Szata: okrywowy włos twardy, szorstki i prosty. Podszerstek miękki i gęsty. Kłąb i zad pokryty jest nieco dłuższym włosem – włos na ogonie jest dłuższy niż na reszcie ciała.

Charakter i usposobienie
Shiba jest psem niezależnym, jednak lojalnym i przywiązanym do osób, które zdobędą jego zaufanie. Shiba wybiera przywódcę lub osobe która dla niego będzie najważniejsza.Ma sredni kontakt z dziećmi, powinien jednak przebywać w domu tylko ze starszymi dziećmi, które traktują zwierzęta we właściwy sposób. Nie jest polecany dla rodzin z niemowlętami i małymi dziećmi. Wobec nieznajomych zwykle zachowuje dystans, jest nieufny, i podejrzliwy. Łatwo przystosowuje się do życia w różnych warunkach, wymaga jednak regularnych ćwiczeń na smyczy lub na terenie zamkniętym. W przypadku braku odpowiedniej dawki ruchu, posiadają tendencję do niszczenia przedmiotów w domu. Totalnie potrafi zdemolować dom i po niszczycielskiej furi robi usmiechnięta mine z wyrazem „nie bądzmy drobiazgowi” Są bardzo zaborcze w stosunku do swoich zabawek, jedzenia i innych przedmiotów, które uznają za swoją własność. W celu zapobiegnięcia wystąpienia negatywnych cech charakteru, zalecana jest jak najwcześniejsza socjalizacja i trening psa, najlepiej przez wykwalifikowanego trenera którzy za szkolenie Shiby niejednokrotnie biorą nawet potrójna stawkę. Dojrzałość psychiczna i fizyczną do reprodukcji osiąga w okolicach 5 roku zycia. Niektóre hodowle nie dopuszczają samców do tego czasu. Ten okres zycia Shiby można okreslic jako szkolenie i nabieranie przyzwyczajen. Jeśli właściciel ułoży sobie Shibe w odpowiedni sposób pies ten potrafi po mimice twarzy wiedziec jaki „boss” ma nastrój i jak się zachowywać w danym momencie. Kupująć Shibe trzeba mieć świadomość ze na spacerach nieraz może interweniować straz miejska lub służby weterynaryjne,niejednokrotnie będzie miala Shiba humorek i da koncert jak by go ze skory obdzieraliten moment należy przeczekac. Histeria Siby jest znana na całym swiecie i tak jak Si zaczyna calkiem niespodziewanie ,tak samo się konczy

Budowa
• Głowa: czoło szerokie, policzki dobrze rozwinięte, stop wyraźnie zaznaczony, kufa prosta z lekkimi, krótkimi faflami, przylegającymi, nos powinien być czarny, zgryz nożycowy.
• Oczy: nieduże, trójkątne, koloru ciemnobrązowego, lekko skośne.
• Uszy: małe, stojące, trójkątne, nastawione do przodu
• Szyja: gruba, mocna, proporcjonalna do głowy i tułowia.
• Sylwetka: grzbiet prosty i silny, lędźwie szerokie, silnie umięśnione, żebra umiarkowanie wysklepione, klatka piersiowa głęboka, brzuch podciągnięty.
• Ogon: wysoko osadzony, wysoko noszony, zakręcony nad grzbietem, ogon opuszczony sięga prawie do stawów skokowych.
• Kończyny przednie: proste, łopatka ukośna, łokcie przylegające.
• Kończyny tylne: udo długie, podudzie krótkie, dobrze rozwinięte.
• Stopa: palce ścisłe, zwarte, stopa wysklepiona, paznokcie mocne.
• Ruch: lekki i dynamiczny.
• Proporcja wysokości i długości 10:11

Ciekawostki
• Shiba Inu jest najmniejszym z przedstawicieli japońskich szpiców.
• Waga: Suka około 7.5/8,5 kg Samiec do 11kg
• Myslenie Shiby : Mój Pan, Mój Swiat,Moja zabawka,Moja kanapa
• Potrafi chodzic po drzewach i ogrodzeniach
• Toaleta wyglada prawie tak samo jak by się mył kot,tak zwykly kot..

Źródło: Wikipedia oraz moje własnymi spostrzeżeniami
Zdjęcia: Tomasz Piwowarski
Model: Takshi Taygeta